Μικρό χωριό με πανοραμική θέα προς τον κόλπο των Βατίκων.
Το έχτισαν οι Ενετοί το 1479 ή 1483 και το ονόμασαν έτσι για να τιμήσουν τον αρχηγό τους, που ονομαζόταν Φαρακλός. Για την προστασία του χωριού έχτισαν το Κάστρο της Αγίας Παρασκευής.
Στα 1700 μ.Χ το Φαρακλό ήταν μία από τις μεγαλύτερες αστικές περιοχές της Πελοποννήσου.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν ο σημαντικότερος οικισμός της περιοχής. Εδώ υπήρχαν οι αρχές του κατακτητή και η ελληνική δημογεροντία που προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στον απελευθερωτικό αγώνα.
Οι Φαρακλιώτες πολεμιστές φημίζονταν για την παλικαριά, την αποφασιστικότητα, την πειθαρχία και την αγωνιστικότητά τους.
Έμειναν στην ιστορία για τους αγώνες τους οι: Χαραμής Δημήτριος, Χαραμής Πέτρος, Χαραμής Ιωάννης, Βατικιώτης Πούλοβιτς Δημήτριο, Βατικιώτης Ιωάννης.
Μετά από την επανάσταση του 1821 ήταν η πρωτεύουσα του Δήμου Μαλέα, ενός από τους δύο Δήμους της περιοχής.
Από τη Βυζαντινή περίοδο σώζονται χτίσματα όπως ο Άγιος Στράτης (μισοερειπωμένο ναϊδριο),
ο Άγιος Θεράπων, ο Άγιος Νίκων (ερειπωμένο εκκλησάκι).
Μεταβυζαντινοί ναοί που σώζονται είναι:
Η Ευαγγελίστρια, η Μυρτιδιώτισσα, η Αγία Σωτήρα, ο Άγιος Πέτρος, η Παντάνασσα, ο Άγιος Γεώργιος και η Παναγίτσα.