Σπουδαίο χωριό, χτισμένο σε προνομιακή θέση στην πεδιάδα των Βατίκων με αξιόλογη κοινωνική ζωή και αναπτυγμένη οικονομία. Πήρε το όνομά του από την ομώνυμη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία κτίστηκε πριν από ένα αιώνα περίπου σε ερείπια παλαιότερου ναού του Αγίου Ουνουφρίου.

Κατά την παράδοση σε κελί του ναού του Αγίου Ουνουφρίου, ζούσε ένας ερημίτης-καλόγερος ο Πατροκοσμάς. Πέρα από τις προσευχές ασχολιόταν και με το κέντρωμα των αγριελιών, που αφθονούσαν τότε στην ακατοίκητη αυτή περιοχή. Έδινε ευχές στους περαστικούς και τους καλούσε να έρθουν να κατοικήσουν στην εύφορη αυτή γη.

Πρώτος οικιστής ο Γ.Λιόντας, ο οποίος ήρθε από το Φαρακλό ή το Μεσοχώρι. Έμενε και αυτός σε ένα από τα κελιά και είχε τη φροντίδα του ναού, ενώ καλλιεργούσε μικρό κήπο στη θέση Μάγγανο για τις ανάγκες του.

Ένας άλλος έποικος, ο Κατζηλιέρης, είχε έρθει από τα Κύθηρα στο Λαφονήσι και αφού γνωρίστηκε με τον Γιάννη Λιόντα, πείστηκε να μετακομίσει και να γίνει κάτοικος του Αγίου Ουνουφρίου.

Σε λίγα χρόνια τον Κατζηλιέρη ακολούθησαν οι οικογένειες του Πανάγου Μέντη και του Γεωργάκη Τσάκου, οι οποίες σχημάτισαν τον πρώτο οικισμό. Στις τέσσερις αυτές οικογένειες του Αγίου Ουνουφρίου προστέθηκαν η οικογένεια Κοντάκου κι ένας παπάς πρόσφυγας από το Τσεσμέ της Μικράς Ασίας.

Με την εργατικότητά τους κατάφεραν να μεγαλώσουν τον οικισμό, ο οποίος απλωνόταν από τα Μανωλαριάνικα μέχρι το Μάγγανο. Κάποτε αποφάσισαν να χτίσουν καινούρια εκκλησία στα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Ουνουφρίου. Το γιατί δεν δώσανε το όνομα αυτού του Αγίου, αλλά προτιμήσανε τον Άγιο Γεώργιο δεν το μάθαμε από την παράδοση. Την παλαιά εικόνα όμως την τοποθέτησαν στο δεξιό μέρος του ιερού και τη μνήμη του Αγίου Ουνουφρίου την γιόρταζαν με μεγάλο σεβασμό στις 12 Ιουνίου κάθε χρόνο. Αφού κτίστηκε η καινούρια εκκλησία εγκαινιάστηκε στη μνήμη του Αγίου Γεωργίου. Πρώτος παπάς, ήταν ο παπάς από το Τσεσμέ. Το πρώτο μαγαζί το άνοιξε ο Χαράλαμπος Κατζηλιέρης και έτσι άρχισε σιγά-σιγά η κοινωνική ζωή στον Άγιο Γεώργιο.

Από ιστορικής πλευράς η περιοχή του Αγίου Γεωργίου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Εδώ υπάρχουν οι πιο πολλοί Μυκηναϊκοί τάφοι της περιοχής των Βατίκων, και κοντά σ’ αυτούς τα ισοπεδωμένα ερείπια και νεκροταφεία της αρχαίας πόλης Σίδης. Πολλοί τέτοιοι τάφοι βρίσκονται κοντά στο σημερινό Δημοτικό Σχολείο.

Ο τόπος αυτός κατοικείτο και στους βυζαντινούς χρόνους. Εκεί που είναι σήμερα το νεκροταφείο υπήρχε μικρός συνοικισμός. Κοντά σε αυτόν σώζονται τμήματα ογκώδους βυζαντινού κτίσματος καθώς και φρέαρ της εποχής αυτής.

Στη θέση του σημερινού ναού του Αγίου Ανδρέου στο νεκροταφείο, σώζονται τα θεμέλια παλιότερου βυζαντινού ναού, πιθανόν του Αγίου Τρύφωνος, ο οποίος τιμάται σήμερα στο χωριό.