Στη σύγχρονη Ελλάδα, την εποχή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (που όμως λόγω της αδιαφορίας των πολιτών θα έπρεπε να ονομάζεται κοινοβουλευτική… ολιγαρχία), έχει ξεχαστεί πλήρως μια αρχαία έννοια, που εννοούσε ένα θαυμαστό χαρακτηριστικό κάθε ελευθέρου Έλληνος, πολίτη μιας δημοκρατικής πολιτείας. Επρόκειτο για την Παρρησία, δηλαδή την υποχρέωση και δικαίωμα κάθε πολίτη να εκφέρει δημοσίως την άποψή του, ανεξαρτήτως κόστους. Με το παρόν κείμενο, ασκούμε χρήση αυτού του δικαιώματος, προκειμένου να στηλιτεύσουμε τη συμπεριφορά ενός δημοσίου προσώπου, του πρόεδρου του τοπικού διαμερίσματος Νεάπολης, του Χρήστου Σωτήραλη.

Ήδη από το φύλλο του Αυγούστου, είχαμε αναφερθεί στην ποινικά κυρώσιμη πράξη εκ μέρους του Δήμου, δηλαδή, την απομάκρυνση οκτώ κουταβιών από το χώρο του Καρνάγιου (προκειμένου να φιλοξενηθεί μια θεατρική παράσταση) και την εγκατάλειψή τους στo σκουπιδότοπο στα Ασπρούδια. Τις μέρες που ακολούθησαν για το απαράδεκτο αυτό γεγονός, αποφασίσαμε να μην ακολουθήσουμε τη δικαστική οδό και να δημιουργήσουμε ένα συνεργατικό κλίμα για την επίλυση του προβλήματος, που είχε προκληθεί με την αύξηση του αριθμού των αδέσποτων ζώων στη Νεάπολη. Θέση μας ήταν να δημιουργηθεί ένα καταφύγιο για τα ζώα αυτά στα πλαίσια του νέου διευρυμένου δήμου, πράγμα που ορίζει

και ο νέος δημοτικός και κοινοτικός κώδικας (Ν. 3463/2006) άρθρο 75γ, παράγραφος 10, σύμφωνα με τον οποίο «στην αρμοδιότητα των Δήμων ανήκει, μεταξύ άλλων και η περισυλλογή και εν γένει η μέριμνα για τα αδέσποτα ζώα και η δημιουργία καταφυγίων». Υποστηρίξαμε ακόμη, πως μέχρι να δημιουργηθούν οι αναγκαίες υποδομές για το καταφύγιο, να προχωρήσει ο Δήμος σε προγράμματα στείρωσης των ζώων (για τα οποία επίσης είναι αρμόδιος), για τον περιορισμό του ανεξέλεγκτου πολλαπλασιασμού των αδέσποτων ζώων.

Οι υπεύθυνοι από του Δήμου για το θέμα αυτό, μας απάντησαν πως είναι πέρα από τις τρέχουσες οικονομικές δυνατότητες να δημιουργηθεί ένα σύμφωνο με τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις καταφύγιο. Μας είπαν ακόμη πως θα προχωρήσουν σε προγράμματα στείρωσης από το Σεπτέμβριο και πως θα έστελναν σχετική ανακοίνωση στην εφημερίδα «Τα Βάτικα» για την ενημέρωση του κόσμου. Ο Σεπτέμβριος έγινε Οκτώβριος και Νοέμβριος. Αποφασίσαμε τελικά, στις αρχές Δεκεμβρίου, να συγκεντρωθούν τα λεφτά με άλλους τρόπους (όπως δωρεές από γνωστούς, ζωόφιλους κ.λπ.) και με αυτό το σκεπτικό επισκεφτήκαμε τον κ. Χρήστο Σωτήραλη, για να συζητήσουμε δηλαδή, μια ενδεχόμενη συνεργασία του Δήμου κ.λπ.

Δυστυχώς, η στάση του προαναφερόμενου όσον αφορά το εν λόγω ζήτημα μας οδήγησε σε σύγκρουση μαζί του, χωρίς εν τω μεταξύ να καταλήξουμε σε κάποια λύση ή συμφωνία. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Σωτήραλης υποστήριξε αρχικά πως η στείρωση δεν είναι λύση και δεν έχει κανένα νόημα να καταφύγουμε σε αυτό το μέτρο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Μας είπε ακόμη πως η μοναδική λύση του προβλήματος θα ήταν η δημιουργία καταφυγίου, όμως αυτό δεν μπορούσε να γίνει λόγω έλλειψης χρημάτων. Έπειτα, αφού επιμείναμε για τη λήψη αυτού του μέτρου θεωρώντας το αναγκαίο για τον προσωρινό μετριασμό του προβλήματος, υπέπεσε σε αντίφαση και δήλωσε πως έχει κανονίσει να γίνει στείρωση και πως έχουν αγοραστεί φάρμακα για αυτόν το λόγο. Αφού τον ρωτήσαμε για πότε περίπου προγραμματίζεται το μέτρο αυτό, δε μας απάντησε καθόλου σαφώς.

Τελικά, η ήδη τεταμένη συζήτηση έφτασε στο γεγονός της εγκατάλειψης των αδέσποτων σκυλιών στο σκουπιδότοπο. Ο κ. Σωτήραλης μας ομολόγησε πως ο ίδιος μετέφερε τα ζώα εκεί με το σκεπτικό να μεταφερθούν αργότερα σε κάτι χωράφια... Πρόσθεσε ακόμη πως τους είχε πάει νερό και φαγητό. Τέλος, μας δήλωσε με θράσος πως θεωρούσε την πράξη του αυτή σωστή και πως ο καθένας θα είχε κάνει το ίδιο στη θέση του!

Τα παραπάνω συμβάντα, που μιλούν από μόνα τους, δε θεωρήσαμε πως πρέπει να μείνουν άγνωστα στους Βατικιώτες. Τα Βάτικα έχουν περιέλθει σε περιπέτειες με την άδικη μεταρρύθμιση του Καλλικράτη και έχουν ανάγκη από ανθρώπους ικανούς, συνεργάσιμους και με όραμα για τον τόπο. Αν οι δημοτικές αρχές δεν είναι σε θέση να λύσουν αυτά τα απλά ζητήματα, ακόμη και με τη συνεργασία πολιτών, τότε τι αναμένεται να πράξουν για τα πιο σημαντικά;

Όσον αφορά τον κ. Χρήστο Σωτήραλη, μας έδειξε με τα λεγόμενά και τη στάση του, πως, ως πρόεδρος του τοπικού διαμερίσματος Νεάπολης, είναι αναξιόπιστος, δεν έχει διάθεση να συνεργαστεί και εν τέλει, δεν είναι ικανός να αντιπροσωπεύει τους Βατικιώτες και να τους υπηρετεί από τη θέση στην οποία βρίσκεται.

Σε τελική ανάλυση, διαπιστώσαμε στην πράξη, για ποιο λόγο αποτελεί επιτακτικό καθήκον κάθε πολίτη σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, να ενημερώνεται, να συζητάει και να πράττει για τα θέματα του τόπου και της χώρας του: μία φορά προσπαθήσαμε να συνεργαστούμε με τον προαναφερόμενο, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε πόσο υπεύθυνος νιώθει για τον τόπο του… Επομένως, αν όλο και περισσότεροι άνθρωποι πατούσαν στο δήμο, όχι μόνο για να φροντίσουν τις προσωπικές τους υποθέσεις, άλλα και για να ασχοληθούν με τα συλλογικά ζητήματα, το κοινό όφελος θα ήταν διπλό: από τη μία οι αιρετοί του Δήμου θα έκαναν καλύτερα τη δουλειά τους, από την άλλη θα γινόταν φανερό ποιοι είναι άξιοι να φροντίζουν για το καλό του συνόλου και ποιοι όχι…

Γιώτα Δερμάτη - Φοίβος Μπιλλίνης

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 304 - Δεκέμβριος 2011 )