Όσοι με γνωρίζουν καλά, ξέρουν την απέχθειά μου όσον αναφορά τους διαπληκτισμούς και τις αντεγκλήσεις στις τοπικές εκλογές, αφού αυτή η εκλογική διαδικασία, αυτός ο θεσμός, μόνο ως παραγωγή ιδεών και προτάσεων ώστε να πάει η κοινωνία και ο τόπος μπροστά με ενδιαφέρει...
-Ωστόσο δεν μπορώ να μείνω έξω από το κλίμα των ημερών, που μάλιστα για τις φετινές εκλογές είναι πολύ θερμό, αφού έχουμε ζεστό καλοκαίρι αλλά και Καλλικράτη, λόγω του πόστου εργασίας, αλλά και του παρελθόντος του πολιτικού μου, αν θέλετε...Έτσι λοιπόν καταλαβαίνετε ότι περνώ πολλές ώρες κουβεντιάζοντας χαλαρά με πολλούς συντοπίτες μας...
-Αυτή τη φορά που όλοι ασχολούνται, με το πώς θα είναι το σχήμα, ποιος θα είναι επικεφαλής,
τι θα γίνει την άλλη μέρα των εκλογών, με τον τόσο μεγάλο δήμο, αν θα τα βγάλουμε πέρα, ποιος υποψήφιος θα πάρει τελικά τους ανάλογους ψήφους ώστε να είναι δημοτικός σύμβουλος, εγώ λέω να δω την εκλογική διαδικασία λίγο ανάποδα, αφήνοντας αιχμές γενικότερα για το εκλογικό σύστημα...Τονίζω ότι τιμώ με την ψήφο μου, όλες τις δημοκρατικές διαδικασίες, όμως δεν πάει να πει ότι τις θεωρώ και τις καλύτερες...
-Συγκεκριμένα σε αυτές τις εκλογές, για να επανέλθω, δεν με απασχολεί ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι, ΑΛΛΑ ποιοι είναι οι ψηφοφόροι που εκλέγουν τόσα χρόνια...
-Εξέχουσα θέση ανάμεσά τους κατέχει ο συμπαθέστατος Τασούλης, όπου χρόνια τώρα καθαρίζει την παραλία από τα σκουπίδια, αλλά πάει και το "κλειστό" φακελάκι στην κάλπη.
Ο εν λόγω συμπατριώτης μου θα κληθεί να συναποφασίσει για το εκλογικό αποτέλεσμα, όπως και να εκλέξει δημοτικούς συμβούλους «εθνοπατέρες», προσδίδοντας έτσι το άρωμα της συμμετοχικότητας.
Βέβαια αμφιβάλλω πολύ εάν ο φίλος μου ξέρει πού είναι η αίθουσα των δημοτικών συμβουλίων και για ποιο λόγο συναντώνται εκεί τόσοι άνθρωποι. Θα μου πείτε αυτός δεν είναι ο "θρίαμβος" της δημοκρατίας; Η συμμετοχή και η συναπόφαση του τελικού αποτελέσματος (ξανά λέω ότι τιμώ τις δημοκρατικές διαδικασίες), όμως, δεν θεωρώ ότι είναι και οι τέλειες). Δεν είναι προσωπικό το ζήτημα. Δεν έχω ανάγκη να είναι. Άλλωστε ανάμεσα στους ψηφοφόρους συγκαταλέγονται δικηγόροι, γιατροί και κάποιοι πολύ ευφυέστατοι συμπολίτες μου, που σίγουρα στο παρελθόν διατέλεσαν δραστήρια μέλη συλλόγων (πολιτιστικών, αθλητικών, ζωοφιλικών, περιβαλλοντικών κ.ά.), πολιτικών οργανώσεων κ.τ.λ. Κάποιοι άλλοι είναι «φίλοι» μου και συγγενικά πρόσωπα, που στο παρελθόν εκτός από τις ανέντιμες καθημερινές συναλλαγές, στους εκπτωτικούς χαρακτήρες, που ο καιρός τους θέλει ως αξίες ζωής, τώρα συμμετέχουν ενεργά στην εγκατάσταση της κοινωνικής αλληλεγγύης, με την ψήφο τους...
-Γιατί η δημοκρατία είναι το «τέλειο» πολίτευμα. Γιατί συμμετέχουν όλοι... από τον ακαδημαϊκό πολίτη, την γιαγιούλα που έχει πάθει αλτσχάιμερ και έχει το φάκελο στο χέρι, τον κλέφτη, τον νοικοκύρη, τον απατεώνα, τον τίμιο, τον τεμπέλη αλλά και τον εργατικό, τον ντόπιο που μένει 365 ημέρες αλλά και τον πρωτευουσιάνο που έρχεται 15 ημέρες τον Αύγουστο...Τη δημοκρατία την δέχομαι ΜΟΝΟ ως επίτευγμα των Αρχαίων Ημών προγόνων, που στα χρόνια της παντοκρατορίας των, δεν διέπραξαν λάθη, πλην των απογόνων τους φυσικά...
-Ναι, λίγα θα πω και για τους υποψηφίους, δεν μπορώ να αντισταθώ...Απλά σκεφτείτε τον υποψήφιο από τον Άγιο Δημήτρη...Εδώ δεν ενδιαφέρονται για την τύχη μου, την ζωή μου και τα προβλήματά μου (φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις και μάλιστα πολύ ενδιαφέρουσες) ντόπιοι δημοτικοί σύμβουλοι, οι οποίοι στην συνήθη καθημερινότητά τους καθιστούν με διαφόρους τρόπους φανερή στον γράφοντα την αδιαφορία τους για την ύπαρξή του. Στον πρώην Δήμο Βοιών, έπρεπε οι πολίτες να ξέρουν τους εκλεγμένους συμβούλους και όχι οι σύμβουλοι τους πολίτες...παγκόσμια πατέντα... -Φυσικά, όλα τα παραπάνω αλλάζουν άρδην 30 ημέρες προ εκλογών (γενικώς είναι φαινόμενο εκλογών).
Ε! αγαπητέ μου αναγνώστη, αυτό έχει πολύ πλάκα... προφανώς να υποτιμούν τη νοημοσύνη κάποιων ψηφοφόρων είναι αστείο... Ο καθένας βέβαια είναι ελεύθερος να κάνει την επιλογή του... Είναι; Ένα έχω να πω για το κλείσιμο... Οι εκλογές έρχονται και παρέρχονται. Το ίδιο και οι εκλέγοντες.
Η αξιοπρέπειά μας όμως είναι αυτή που μένει μαζί με εμάς που γεννηθήκαμε και που εύχομαι να πεθάνουμε σε αυτόν τον τόπο (ελπίζω να μην μας διώξουν τα «άγρια»). Ας την διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού, σε αυτούς τους καιρούς που κάποιοι αυτοανακηρύσσονται προικισμένοι εθνοπατέρες...
Με εκτίμηση Δημήτρης Μανωλίτσης
( Δημοσίευση Εφημερίδας
''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο
288 - Αύγουστος 2010 )