ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΟ "VATIKA BAY"* S.O.S - S.O.S!!!

Του Πολυχρόνη Γ. Περιβολάρη. (Δικηγόρου)

Ήταν ένα Αυγουστιάτικο απόγευμα πριν από δύο καλοκαίρια όταν επιστρέφοντας από απογευματινή βόλτα έγινα για πρώτη φορά κοινωνός του προβλήματος που σήμερα τείνει να γίνει μείζον για τον τόπο μας. Μια παρέα συμπατριωτών μας και φίλων των Βατίκων μου ζήτησε να μείνω μαζί τους στην συζήτηση για τα πλοία που αγκυροβολούν στον κόλπο και τι μπορεί να γίνει για να προστατέψουμε τον τόπο μας. Την αρχική έκπληξή μου διαδέχθηκε προβληματισμός και περισυλλογή για το ποια είναι η θέση μου και η θέση όλων μας στο συγκεκριμένο θέμα.

Προερχόμενος από ναυτική οικογένεια με πατέρα και θείους ναυτικούς και προιστορία στο θαλάσσιο εμπόριο και εγώ ο ίδιος να έχω ως κύριο αντικείμενο απασχόλησης εδώ και αρκετά χρόνια την ναυτιλία, δεν ήταν δυνατόν να βάλω αμέσως στην άκρη τις επιρροές ή προ κα τα λήψεις μου και να πάρω νηφάλια και εποικοδομητική θέση στο πρόβλημα. ’Επρεπε και πρέπει όμως διότι απαιτείται πλέον η νομική αντιμετώπισή του που εκ των πραγμάτων οφείλει να είναι πάνω απ’ όλα ανεπηρέαστη λογική απάντηση με γνώμονα το καλό του τόπου.

*(Ο ΚΟΛΠΟΣ ΤΩΝ ΒΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟΥΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ ΧΑΡΤΕΣ) 

Εκείνη την στιγμή αλλά και αργότερα έως σήμερα ανέτρεξα σε πολλά για να διαμορφώσω μια θέση. Πήγα πίσω στα τέλη της δεκαετίας του '70 όταν χαζεύαμε τους στόλους της Ελλάδος και των ΗΠΑ να διεξάγουν γυμνάσια στα Βάτικα και με δέος αντικρίζαμε τα αεροπλανοφόρα που αγκυροβολούσαν μαζί με άλλα πλοία στα ανοικτά. Δεν θυμάμαι να μας απασχολούσε τότε ότι αυτά τα υπερμεγέθη πλοία ήταν πυρινοκίνητα (πού να το γνωρίζουμε άλλωστε) και τι αυτό μπορούσε να σημαίνει για τις παραλίες μας και όλους μας. Ανέτρεξα σε μεταγενέστερα χρόνια που πολλοί ντόπιοι ζητούσαν να γίνει η Νεάπολη σημείου εισόδου - εξόδου στην χώρα κάτι που θα σήμαινε την εμπορική της αναβάθμιση και ίσως την από χρόνια προσδοκώμενη ανάπτυξή της.

Αγνές, ανιδιοτελείς οι προθέσεις αλλά τα πράγματα έχουν δύο όψεις και τώρα βιώνουμε την δυσάρεστη από αυτές διότι οι εμπλεκόμενοι δεν είχαν μέτρο στην άσκηση της δραστηριότητας, οποιουδήποτε είδους επισκευαστική δραστηριότητα στο αγκυροβόλιο απαγορεύεται και το τοπικό λιμεναρχείο θα πρέπει να επαγρυπνεί και να εφαρμόζει τον νόμο. Ο νόμος θα πρέπει επίσης να εφαρμόζεται και όταν κάποιο πλοίο παραμένει στο αγκυροβόλιο πλέον των 24 ωρών από την προσέγγισή του χωρίς να έχει κάνει κατάπλου και θα πρέπει να υποβάλλεται στις απαιτούμενες διατυπώσεις.

Ας μη γίνει βέβαια λόγος για την συνεχή παραβίαση των κανονισμών ασφαλείας λόγω του τρόπου με τον οποίο διεξάγεται σήμερα η διαδικασία του εφοδιασμού των πλοίων ακόμη και με λιπαντικά από τον προβλήτα. Μικρά σκάφη, λουόμενοι, επισκέπτες, ψαράδικα, το ferry, λάντζες και το ουζοχτάποδο σε αρμονική συνύπαρξη με φόντο τα Βατικιώτικα βουνά και έναν από τους πλέον τουριστικούς προορισμούς της χώρας, την Ελαφόνησο...

Μήπως πρέπει να σκεφθούμε και να υποδείξουμε άλλο μέρος για να μεταφερθεί αυτή η δραστηριότητα ώστε και προβλήματα να μην δημιουργούνται με την τοπική κοινωνία από τις πολλές προσεγγίσεις των πλοίων ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά και να μη χαθεί αυτή η δραστηριότητα για κάποιους συμπατριώτες μας;

Τώρα που ξεχειλίζει το ποτήρι της οργής των κατοίκων και των παραθεριστών είναι αργά για να υιοθετηθούν κανόνες κατά το παράδειγμα άλλων παραλιακών πόλεων προκειμένου οι προσεγγίσεις των πλοίων να ελαττώνονται τους καλοκαιρινούς μήνες και ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα ώστε να μην επηρεάζεται η μικρή τουριστική κίνηση της περιοχής. Αυτό το μέτρο που δεν χρειάζεται πολιτική βούληση και δαπάνες αλλά κοινή λογική, σύνεση, φιλότιμο, μέτρο και άδολη αγάπη για τον τόπο, θα μπορούσε να φέρει αποτέλεσμα πριν από ένα δύο χρόνια αλλά τώρα θα είναι χωρίς αντίκρισμα! Πώς μπορούμε όμως να σταματήσουμε την διαφαινόμενη βιομηχανοποίηση ενός κατεξοχήν τουριστικού τόπου με τόσες φυσικές ομορφιές;

Αν στρατευθούμε όλοι στον αγώνα για το φυσικό περιβάλλον του τόπου μας, λύσεις θα βρεθούν. Δεν ξεχνάμε ότι τόσες και τόσες οικογένειες συμπατριωτών μας έχουν μεγαλώσει από την ναυτιλία αλλά τώρα δικαιολογημένα φθάνουμε στο σημείο να σιχτιρίζουμε την βαριά αυτή βιομηχανία της χώρας που στελεχώθηκε από δεκάδες ναυτικούς συμπατριώτες μας και «απειλεί» τα απόμαχα παιδιά της, τον τόπο τους και όχι μόνο.

Με το δημιουργικό πνεύμα που μας διακρίνει μπορούμε να περιφρουρήσουμε τον τόπο και να βοηθήσουμε την απρόσκοπτη ανάπτυξη της ναυτιλίας που είναι σημαντική για την πατρίδα. Άλλοι, εξαιρετικοί για τον τόπο τους πατριώτες μετέτρεψαν την Πύλο από σταθμό ανεφοδιασμού σε πολυτελές τουριστικό θέρετρο, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για την ισόρροπη ανάπτυξη του δικού μας τόπου και την αποτροπή της καταστροφής του; Πρέπει να συμβεί το κακό για να κινηθούμε; Ατυχήματα έχουν συμβεί σε οργανωμένες επισκευαστικές μονάδες, πολύ θέλει να συμβεί κάτι σε ανοικτό αγκυροβόλιο;

Σ’ έναν χώρο όπως τον δικό μας σταυροδρόμι θαλασσών και θαλάσσιο πέρασμα από τους αρχαίους χρόνους, τα πλοία έρχονταν, θα έρχονται και θα ξανάρχονται για να απαγκειάζουν από τον καιρό και αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Σε όλα τα υπόλοιπα όμως ελλοχεύουν κίνδυνοι που μπορεί να προκαλέσουν ανυπολόγιστη ζημιά στην ήδη βεβαρημένη περιοχή. Εξάλλου η «αβλαβής διέλευση και παραμονή» (ας μου επιτραπεί η έκφραση) των δεκάδων πλοίων λόγω καιρού ή αναμονής ναύλου επιβαρύνουν αρκετά το θαλάσσιο περιβάλλον ώστε οι όποιες επιπλέον προσεγγίσεις να μην είναι ανεκτές.

Σημειώνω δε ότι στο εγχειρίδιο της υδρογραφικής υπηρεσίας του Αγγλικού Ναυαρχείου που περιέχει οδηγίες προς τους πλοιάρχους που πλοηγούν στην Μεσόγειο, αναφέρεται ότι ο όρμος προσφέρεται μόνο για προσωρινό αγκυροβόλιο προκειμένου να βελτιωθούν τυχόν αντίθετοι άνεμοι (MEDITERRANEAN PILOT, volume IV,όρμος Βάτικα 3.89, σελ. 65).

Επίσης δεν πρέπει να επιτρέψουμε η πολιτεία και το ΥΕΝ να βιομηχανοποιήσουν και να καταστρέψουν την περιοχή θεωρώντας ότι δεν είναι τουριστική και χαρακτηρίζοντας τον κόλπο (όπως με φήμες εντέχνως διαρρέεται) ως σημείο καταφυγής σε περίπτωση ναυτικού ατυχήματος σε γειτονικές περιοχές ή στα ανοικτά για την αποτροπή εκτεταμένης θαλάσσιας ρύπανσης - place of refuge.

Εάν θεωρούν ότι η περιοχή είναι ιδανικό σημείο προσέγγισης για τροφοεφόδια και πλήρωμα, θα πρέπει να κατασκευάσουν λιμενική εγκατάσταση εκτός του κόλπου και πάνω στην ρότα των πλοίων (πιθανότατα από την πλευρά του Αιγαίου) που θα μπορεί να εξυπηρετήσει, μακριά από κατοικημένες και τουριστικού ενδιαφέροντος περιοχές και προπάντων με ασφάλεια για όλους, τέτοια δραστηριότητα. Εν τω μεταξύ ας φτιάξουμε και κανονισμό λιμένος Νεάπολης μήπως και περιορίσουμε την δραστηριότητα και παράλληλα προστατέψουμε τους εμπλεκόμενους που κατά την γνώμη μου δεν γνωρίζουν τι κινδύνους διατρέχουν...

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 272 - Απρίλιος 2009 )