Του Γιάννη Ψαρράκη  ( Βιογραφικό & αρθρογραφία )

Στις μέχρι τώρα αντιπαραθέσεις των απόψεων σχετικά με το ζήτημα της αιολικής ενέργειας, το κύριο επιχείρημα αυτών που είναι υπέρ της ανάπτυξης και εκμετάλλευσης αυτής της μορφής ενέργειας ήταν “μα δεν βλέπετε τι γίνεται στην Ευρώπη;”. Και ο αντίλογος:

-Οι διαπιστώσεις της Υπηρεσίας Ενέργειας της Γερμανικής Κυβέρνησης που με έκθεση της επισημαίνει πώς τα αιολικά πάρκα απεδείχθησαν ένας εξαιρετικά δαπανηρός και αναποτελεσματικός τρόπος για τον περιορισμό των αερίων που δημιουργούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

-Τα ίδια συμπεράσματα που κατέληγε και το Γραφείο Εθνικών Λογαριασμών της Βρετανίας.

-Το Μανιφέστο του Darmstadt, όπου το 1998 περισσότεροι από 100 διαπρεπείς επιστήμονες και άνθρωποι του πνεύματος, αφουγκραζόμενοι τις ανησυχίες των πολιτών χαρακτήριζαν ως “ολέθρια” τη δραστηριότητα εγκατάστασης αιολικών πάρκων.

Και ευτυχώς ή δυστυχώς τα νέα από την Ευρώπη εξακολουθούν να έρχονται. Μαθαίνουμε λοιπόν πώς στις 4 Οκτωβρίου του 2008 στο Παρίσι διαδήλωσαν περίπου 2000 - 3000 άτομα, κατά των ανεμογεννητριών συστήνοντας μάλιστα την Ευρωπαϊκή πλατφόρμα κατά των ανεμογεννητριών (EPAW). Την εκδήλωση υποστήριξαν 176 οργανώσεις και ομοσπονδίες από 16 χώρες.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο Antoine Vechter, υποψήφιος βουλευτής με τους πράσινους το 1988 και τώρα ιδρυτής του Ανεξάρτητου Οικολογικού Κινήματος. Η EPAW κάνει λόγο για οικολογική εξαπάτηση και οικονομικό σκάνδαλο, αφού τα βιομηχανικά αιολικά πάρκα αποτελούν απειλή για το περιβάλλον. Τα τοπία, η φυσική και πολιτιστική κληρονομιά, η χλωρίδα και η πανίδα, η ποιότητα ζωής, η ασφάλεια και η υγεία των Ευρωπαίων πολιτών κινδυνεύουν.

Ενώ το κόστος κα τα σκευής τους κυρίως μεταφέρεται στους φορολογούμενους πολίτες μέσω των επιδοτήσεων. Για τη Γερμανία το κόστος αυτό για τους φορολογούμενους ανέρχεται ετησίως στα 4 δίς ευρώ. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η αιολική ενέργεια ως τεχνολογία είναι γνωστή από πάρα πολλά χρόνια. Εφαρμόστηκε όμως μόνο όταν έγινε επιδοτούμενη.

Αν αυτά φαίνονται ότι συμβαίνουν στην Ευρώπη, φαίνεται ότι και η Λακωνία δεν μένει ανεπηρέαστη από αυτές τις εξελίξεις. Αν και από τον Χωροταξικό Σχεδιασμό του ΥΠΕΧΩΔΕ φάνηκε ότι ήταν στο στόχαστρο των επενδυτικών συμφερόντων και των κινήτρων, από το 2001 αλλά και σήμερα φαίνεται να εξελίσσεται ένα κίνημα αντίστασης που διαρκώς διογκώνεται, από τον Καβομαλιά με τα Βάτικα και Μονεμβασιά, στο Ταίναρο και στη Μάνη, στον Πάρνωνα και στο Ζάρακα.

Στις μέρες μας γιγάντιες νταλίκες πέρασαν τα σύνορα της Αρκαδίας και πάτησαν τη Λακωνία, μεταφέροντας τα τερατώδη εξαρτήματα των γιγάντιων ουράνιων δεσμοφυλάκων. Στους Μολάους και τα Νιάτα ήδη υψώνονται οι πρώτοι δεσμοφύλακες.

Και αν αυτό αποτελεί βούληση της τοπικής κοινωνίας βεβαίως και είμαστε υποχρεωμένοι να το σεβαστούμε, όσο και αν αυτό έχει ευρύτερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Όμως το ίδιο θα πρέπει να σεβαστούν ιθύνοντες και επιχειρηματίες τις τοπικές κοινωνίες, όπου αυτές έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στην εγκατάσταση των αιολικών μονάδων.

Άλλωστε αυτό είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών, από ευρωπαϊκές και διεθνείς συνθήκες, όπως η συνθήκη του Άαρχους που ορίζει ότι σε ένα τόπο τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συναίνεση της τοπικής κοινωνίας, και που η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει. Αυτό ας το θυμούνται καλά. Πλέον ο καθένας μας έχει πειστεί πως ο τόπος βρίσκεται στο οριακό σημείο.

Πλέον δεν αντιμετωπίζουμε την κατάσταση της προοπτικής, αλλά την κατάσταση της πραγματικότητας. Δεν συ ζητάμε για τους αιολικούς σταθμούς που αόριστα στο μέλλον θα εγκατασταθούν, αλλά για αυτούς που ήδη φθάνουν και εγκαθίστανται. Σήμερα στα Νιάτα και τους Μολάους, αύριο στη Μάνη, τον Ζάρακα, τη Μονεμβασιά, τα Βάτικα.

Και βέβαια τώρα πλησιάζει η ώρα της αλήθειας και της αποκάλυψης. Είδαμε τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση το 2002 να εναντιώνεται στην τοποθέτηση των ανεμογεννητριών στη Λακωνία, γιατί δεν υπήρχε Χωροταξικός Σχεδιασμός. Όταν όμως από το ΥΠΕΧΩΔΕ καταρτίστηκε ο Χωροταξικός Σχεδιασμός και φόρτωνε στις ράχες του Πάρνωνα 960 MW, δεν είδαμε καμία διαμαρτυρία και αντίδραση

Πλέον το ζήτημα δεν είναι στενά τοπικό. Είναι ζήτημα Πανλακωνικό, Παμπελοποννησιακό, είναι ζήτημα εθνικό. Κάθε δύναμη αντίστασης που αναλώνεται σε στενούς τοπικιστικούς σκοπούς και στόχους, είναι σπατάλη και άσκοπο ξόδεμα. Θα πρέπει όλες οι δυνάμεις αντίστασης να συσπειρωθούν και να συγκροτηθούν σε ενιαίο φορέα, και ενωτικά να δώσουν αποτελεσματικά τον αγώνα τους.

Μπορεί τα οικονομικά συμφέροντα που έχουν απέναντι τους να είναι τεράστια, αλλά έχουν με το μέρος τους και το Δίκιο και το Νόμο.

Οι Ευρωπαίοι τώρα καταλαβαίνουν τις συνέπειες της καλής τους προαίρεσης και συγκατάθεσης, και πλέον αντιδρούν. Πάθανε και μάθανε. Εμείς που ακόμα δεν έχουμε πάθει ας φροντίσουμε να μην πάθουμε για να μη μάθουμε.



( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 266 - Οκτώβριος 2008 )