Του Γιάννη Ψαρράκη  ( Βιογραφικό & αρθρογραφία )

Διαβάζουμε στην εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” της Ηλείας: Στα αζήτητα το καλαμπόκι της Ηλείας, παραμένει αθέριστο στα χωράφια, καθώς και με τα θερισμένα χωράφια οι Ενώσεις του Νομού έχουν γεμίσει τα σιλό και τους αποθηκευτικούς χώρους χωρίς να έχει πουληθεί ούτε ένα κιλό. Έτσι μετά το καλλιεργητικό στραπάτσο της πατάτας και του καρπουζιού, ακολούθησε το ναυάγιο της καλλιέργειας καλαμποκιού, ενώ χρεοκοπημένοι καλλιεργητές οδηγούνται στα δικαστήρια επειδή αδυνατούν να πληρώσουν την άρδευση στο ΤΟΕΒ. Και εμείς που νομίζαμε ότι μόνο τα λάδια μας είναι απούλητα στις δεξαμενές, ότι μόνο τα κρεμμύδια μας “χαρίστηκαν” και δεν πουλήθηκαν, ενώ αρκετά σάπισαν στα χωράφια. Άλλαξαν οι καιροί και χαμπάρι δεν το πήραμε. Ή μάλλον μας το είπαν πιο κομψά. Αλλαγή χρήσεων γης. Ποίος νοιάζεται πλέον για καλαμπόκι και κρεμμύδια, όταν η γη μπορεί να παράγει τροφή όχι για τους ανθρώπους αλλά για τον ενεργειακό Μινώταυρο. Αφού οι στοργικές κυβερνητικές πολιτικές κατάφεραν να δημιουργήσουν μία επιδοτοστεκούμενη γεωργία, τώρα φθάνει η ώρα της αποκαθήλωσής της. Αγρότης και μάλιστα μικρός είναι έννοια επικηρυγμένη. Τέτοια μαντάτα φθάνουν και από τις Βρυξέλλες καθώς προσανατολίζονται λέει να καταργήσουν τις επιδοτήσεις των μικρών γεωργικών επιχειρήσεων. Υπερμεγέθεις τουριστικές μονάδες, γήπεδα γκολφ, ενεργειακή γεωργία, ενεργειακή χρήση γης, γεωργία των μεταλλαγμένων, είναι οι νέες χρήσεις γης που επιτάσσουν οι νέοι καιροί. Και βέβαια μέσα σε αυτά δεν έχουν θέση οι αγρότες, που πρέπει να εξοντωθούν και να εγκαταλείψουν τη γη.

* Το αλιεύσαμε και αυτό από τον ημερήσιο Τύπο. Παρά τη δέσμευση του Υπουργείου Παιδείας για διόρθωση των επίμαχων σελίδων του βιβλίου, μοιράστηκε και φέτος το επίμαχο βιβλίο της Βιολογίας της Γ΄ Γυμνασίου που παρουσιάζει θετικά τα γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα, αποκρύπτοντας τους κινδύνους για την υγεία, τις απειλές για το περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα. Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος!!!

Αφού τελικά κα τα φέραμε να τα κάνουμε θάλασσα με το περιβάλλον και να προκαλέσουμε πρόβλημα στον πλανήτη, αδυνατούμε ακόμη να κα τα λάβουμε ότι πρέπει να το σεβαστούμε και αρμονικά να ενταχθούμε σε αυτό.

Αντίθετα προσπαθούμε για μία ακόμη φορά να δημιουργήσουμε το “δικό μας περιβάλλον”. Το περιβάλλον των ισοπεδωμένων κορυφογραμμών, το περιβάλλον των χαλύβδινων γιγάντων, το περιβάλλον των τσιμεντοποιημένων παραλιών, το περιβάλλον των μεταλλαγμένων. Και βέβαια αυτό το περιβάλλον δεν μπορεί να το αποδεχθεί και να το αγαπήσει ο άνθρωπος, αν δεν του το μάθεις από την παιδική και μαθητική ηλικία.

* Από τον ημερήσιο Τύπο το μάθαμε και αυτό. Μπορεί η Νόρτσελαντ (ομάδα της Δανίας που αντιμετώπισε ο ΟΣΦΠ) να μην έχει μακρά και γνωστή ιστορία, αλλά οι αθλητικές της εγκαταστάσεις δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτές των μεγάλων συλλόγων. Τις εγκαταστάσεις αυτές τις οφείλει στον πρώην Δήμαρχο της πόλης, ο οποίος με αδιαφανείς διαδικασίες διέθεσε τα χρήματα των δημοτών για την κατασκευή των εγκαταστάσεων του γηπέδου, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα ο Δήμαρχος να βρίσκεται πλέον πίσω από της φυλακής τα σίδερα. Και μετά απορούμε γιατί οι ΟΤΑ έχουν τη πρωτιά σε κακοδιαχείριση και διαφθορά στη χώρα μας. Σε προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας είχα γράψει για την κατά πλειοψηφία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να παραμείνει ο ανεφοδιασμός των πλοίων μέσα στον όρμο, και για την πεποίθησή μου ότι η απόφαση αυτή δεν θα μπορέσει να σταθεί και να αντέξει την πίεση μίας διαρκώς αυξανόμενης λαϊκής δυσαρέσκειας. Ήδη η τοπική κοινωνία, προδομένη από την τοπική της (κατά πλειοψηφία) ηγεσία, αυτοοργανώνεται και αντιδρά.

Χωρίς ηγέτες και πάτρωνες δραστηριοποιείται στο μάζεμα υπογραφών και την έκφραση της αντίθεσής της στο να μετατραπεί ο όρμος σε νέο Πέραμα.

Ήδη εκατοντάδες υπογραφές έχουν μαζευτεί και είναι αξιοσημείωτη η αυθόρμητη ανταπόκριση και συμμετοχή των πολιτών, αλλά ακόμη και επισκεπτών που αγαπάνε τον τόπο και τον επισκέπτονται για τις καθαρές και όμορφες παραλίες του.

Κύμα πελαγίσιο η λαϊκή αγανάκτηση, φουσκώνει σε ορμητικό τσουνάμι που θα παρασύρει στο πέρασμά του αυτούς που οραματίστηκαν να μετατρέψουν τον τόπο σε βιομηχανική χαβούζα.

Είθε οι δημοτικοί άρχοντες να αντιληφθούν έγκαιρα πόσο μακριά βρίσκονται από τις προσδοκίες των πολλών, και να συμπαραταχθούν με τη λαϊκή απαίτηση για να υπηρετήσουν το ευρύτερο συμφέρον της τοπικής κοινωνίας.

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 265 - Σεπτέμβριος 2008 )