Του Γιάννη Γιαννούκου.

Τα αιολικά πάρκα είναι καλύτερα να εγκατασταθούν στη θάλασσα. Αυτό είναι το συμπέρασμα της επιστημονικής ομάδας του εργαστηρίου Λιμενικών έργων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, που δημοσίευσε και η Ελευθεροτυπία.

Τα πλεονεκτήματα στη θάλασσα σε σχέση με την ξηρά είναι ότι στη θάλασσα πνέουν εντονότεροι άνεμοι και επίσης, δεδομένου ότι η παραγόμενη ενέργεια μεταβάλλεται ανάλογα με τον κύβο της ταχύτητας του ανέμου, εκτιμάται ότι κάθε θαλάσσια ανεμογεννήτρια παράγει αρκετή ενέργεια σε ένα χρόνο, ώστε να καλύψει τις ανάγκες περίπου 1.500 νοικοκυριών, ενώ ταυτόχρονα περιορίζει κατά 35.000 τόνους την παραγωγή του διοξειδίου του άνθρακα. Αν συνυπολογιστεί και ο χρόνος της ζωής της, που στη θάλασσα είναι μεγαλύτερος κατά 25 χρόνια, προκύπτει η μεγάλη σημασία της εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας για την προστασία του περιβάλλοντος.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην περίπτωση αυτή είναι περιορισμένες. Καμία επίπτωση στο ανθρώπινο περιβάλλον, λόγω της εγκατάστασης των αιολικών πάρκων στο θαλάσσιο χώρο και σε μακρινή απόσταση από την παράκτια ζώνη, με αποτέλεσμα ο θόρυβος και η οπτική όχληση να μην έχουν καμία επίπτωση.

Πολλά άλλα θετικά αναφέρει η έρευνα του Πολυτεχνείου, τα οποία οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια ότι η σωστή επιλογή είναι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών στη θάλασσα, σε μικρά βάθη, μακριά από παράκτιες κατοικημένες περιοχές, από παράκτιες ζώνες αναψυχής, ακτές λουσμένων, από ζώνες ναυσιπλοΐας κ.λ.π.. Ήδη έχουν εγκατασταθεί θαλάσσια αιολικά πάρκα σε Δανία, Ολλανδία κ.α

Οι θαλάσσιες περιοχές που ενδείκνυνται για εγκατάσταση Θ.Α.Π., σύμφωνα πάντα με την έρευνα είναι οι Κυκλάδες, το Βόρειο Αιγαίο, η Νότια Κρήτη, το Βόρειο Ιόνιο καθώς και το Νοτιοανατολικό μέρος των Δωδεκανήσων.

Το μόνο πρόβλημα για τους «Σωτήρες» μας, που κάνουν τα πάντα για να μας λύσουν το ενεργειακό «με το αζημίωτο», συνεπικουρούμενοι από τα οικολογικά παπαγαλάκια, είναι ότι έτσι χάνουν τη «βολή» τους. Πού να θαλασσοδέρνεσαι- σου λένε - στις θάλασσες, ας ξεχερσώσουμε χιλιάδες στρέμματα πράσινου να κάνουμε τη δουλειά μας.

Η έρευνα του Πολυτεχνείου, αλλά και το προηγούμενο που έχει δημιουργηθεί σε άλλες χώρες, δίνουν διέξοδο στο πρόβλημα, αλλά και όπλα σ’ αυτούς που θέλουν να κρατήσουν τον τόπο τους καθαρό και αλώβητο.

Ας συγχρονίσουν λοιπόν τις ενέργειές τους οι κάτοικοι των περιοχών που αγωνίζονται για μια περισσότερο ποιοτική ζωή και να ρίξουν αυτά τα τέρατα της αποκάλυψης στη θάλασσα.

Σ.Σ. Το κείμενα αυτής της σελίδας αλιεύθηκαν από την συμπατριώτισσά μας Μάγδα Σωτηριανού, (εγγονή του αείμνηστου καθηγητή Αναστασίου Σωτηριανού που συμμετείχε στην δενδροφύτευση του 1936). Έχουν δημοσιευθεί στην “Ελευθεροτυπία” και στο διαδίκτυο. Την Μάγδα θερμά ευχαριστούμε για την ενημέρωση της εφημερίδας μας...

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 263 - Ιούλιος 2008 )