Του Γιάννη Ψαρράκη  ( Βιογραφικό & αρθρογραφία )    

ΠΡΟΣ ΤΟ  ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΟΙΩΝ.

Κύριε Διευθυντά,

Θα παρακαλούσα τόσο εσάς, όσο και τους αναγνώστες σας, να ανεχθείτε για λίγο τα “χλιμιντρίσματα μου” όπως τα αποκαλεί ο κ. Αμπέρτος στην επιστολή του προς το Δημοτικό Συμβούλιο που διαβάστηκε κατά τη συνεδρίαση της 17ης Ιουνίου 2007, δίνοντας μας έτσι το στίγμα του ύφους και του ήθους του.

Πέρα από το απαράδεκτο ύφος της επιστολής που καταδικάστηκε σύσσωμα από όλες τις πτέρυγες του Δημοτικού Συμβουλίου, η επιστολή αυτή πέρα από το εκφοβιστικό της ύφος και τους λεονταρισμούς, περιέχει πλήθος από ψεύδη και ανακρίβειες. Ψεύδη και ανακρίβειες που με κατάθεση στοιχείων καταδείχτηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Αξία και νόημα όμως δεν έχει αυτά να τα γνωρίζουν μόνο οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και όσοι παρακολούθησαν τη συνεδρίαση του, αλλά να τα πληροφορηθεί και η κοινή γνώμη, οι κάτοικοι αυτού του τόπου.

Με την αναφερόμενη επιστολή του ο κ. Αμπέρτος πληροφορεί το Δημοτικό Συμβούλιο πώς όποιες εκτάσεις έχει αποκτήσει τις έχει αγοράσει απολύτως νόμιμα. Πρόκειται για ένα μεγάλο ψέμα. Ο κ. Αμπέρτος με πληρεξούσια που εξασφάλιζε από πωλητές, ενεργώντας ως πωλητής και αγοραστής,

1) Με το αριθ. 7327/10-11-2001 συμβόλαιο, πραγματική έκταση 4,29 στρεμμάτων την πώλησε στον εαυτό του ως έκταση 79,56 στρεμμάτων.
2) Με το αριθ. 7339/17-11-2001 συμβόλαιο, πραγματική έκταση 1,1 στρέμματος την πώλησε στον εαυτό του ως έκταση 79,12 στρεμμάτων.
3) Με το αριθ. 7250/22-9-2001 συμβόλαιο, πραγματική έκταση 23,8 στρεμμάτων την πώλησε στον εαυτό του ως έκταση 28,31 στρεμμάτων.
4) με το αριθ. 7345/24-11-2001 συμβόλαιο, πραγματική έκταση 38,42 στρεμμάτων την πώλησε στον εαυτό του ως έκταση 79,12 στρεμμάτων.

Σε 4 συμβόλαια συνολικής έκτασης 266,11 στρεμμάτων, δικαστικά απεδείχθη ότι από αυτά μόνο τα 67,59 ήταν πραγματικά ιδιόκτητα ενώ τα υπόλοιπα ήταν καταπατημένες δημόσιες δασικές εκτάσεις. Με την αριθ. 45/25-1-2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημ. Σπάρτης για τις καταπατήσεις αυτές ο κ. Αμπέρτος καταδικάστηκε σε φυλάκιση 58 μηνών και χρηματικό πρόστιμο 24000 ευρώ. Επίσης τρεις πωλητές των συμβολαίων αυτών (οι δύο με αναστολή) σε φυλακίσεις 18 μηνών ο καθένας. Αυτός είναι ο νόμιμος τρόπος με τον οποίο η ΑΜΠΕΡΤ ΜΑΛΒΑΖΙΑ αποκτούσε την περιουσία της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά από αυτή την εξέλιξη, θορυβημένοι και άλλοι πωλητές γης προς την ΑΜΠΕΡΤ ΜΑΛΒΑΖΙΑ έσπευσαν επισήμως να δηλώσουν προς το Δασαρχείο Μολάων με τις αριθ. 1445/27-7-2007 και . 1446/27-7-2007 αναφορές τους ότι με την ίδια μέθοδο των πληρεξουσίων και εν αγνοία τους τα 10 και 4 στρέμματα που είχαν πωλήσει στην ΑΜΠΕΡΤ ΜΑΛΒΑΖΙΑ είχαν μετατραπεί σε 77,73 και 77,80 στρέμματα αντίστοιχα.

Δήλωναν δε την πρόθεσή τους επιτόπου να υποδείξουν ποία είναι τα πραγματικά 10 και 4 στρέμματα των ιδιοκτησιών που πώλησαν. Έπειτα από αυτή τη βαριά κα τα δικαστική απόφαση, και εν όψει Εφετείου, μη έχοντας άλλη επιλογή ο κ. Αμπέρτος με τα αριθ. 10988 - 10989 - 10990/22-3-2008 καθώς και το 10991/23-3-2008 διορθωτικά συμβόλαια διόρθωσε τα προηγούμενα συμβόλαια στις πραγματικές εκτάσεις παραιτούμενος της διεκδίκησης των καταπατημένων δασικών εκτάσεων.

Στην ίδια επιστολή ο κ. Αμπέρτος πληροφορεί το Δημοτικό Συμβούλιο ότι στην ευρύτερη περιοχή του ΚΟΥΝΟΥ οι εκτάσεις που του έχουν παραχωρηθεί από το Δασαρχείο Μολάων είναι περίπου 1400 στρέμματα. Με το αριθ. 11199/17-12-2007 έγγραφό του προς το Δήμο Βοιών, ο κ. Αμπέρτος του γνωρίζει ότι διαθέτει 1500 στρέμματα παραλιακής γης στον Άγιο Φωκά, και 2500 στρέμματα στον ΚΟΥΝΟ. Πού είναι τελικά η αλήθεια και πού το ψέμα; Ο κ. Αμπέρτος κάνει λόγο για ψευδή και εντέχνως παραπλανητική καταγγελία μου προς τις αρχαιολογικές υπηρεσίες. Για άλλη μία φορά ψεύδεται. Δεν έχω κάνει καμία καταγγελία.

Έχω κάνει μία αίτηση - αναφορά η οποία έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα “ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ” φύλλο 259 Μάρτιος του 2008 σελίδα 6, στην οποία δεν αναφέρω αν ο δρόμος καλώς ή κακώς γίνεται, νόμιμα ή παράνομα, αλλά απλά ζητούσα να μου γνωρίσουν οι υπηρεσίες “αν η περιβαλλοντική μελέτη του παραπάνω έργου έχει τη σύμφωνη γνώμη και έγκριση των αρμοδίων αρχαιολογικών υπηρεσιών, και με ποίο τρόπο διασφαλίζεται η προστασία του σπηλαιολογικού και αρχαιολογικού πλούτου της περιοχής, από τις επιπτώσεις εκτέλεσης του έργου.”.

Τώρα αν η αίτηση αυτή έγινε η αιτία να αποκαλυφθούν οι παραλείψεις και οι παρανομίες του Δασαρχείου και του κ. Αμπέρτου, αυτό είναι μία άλλη υπόθεση. Αλλά δεν πρόκειται περί καταγγελίας. Ισχυρίζεται ο κ. Αμπέρτος ότι πειθαρχεί απολύτως στις νόμιμες υποδείξεις των αρχών και ότι τον κατήγγειλα για δήθεν παράνομες εργασίες και αρχαιολογικούς βανδαλισμούς. Ας δούμε πόσο πειθαρχεί ο κ. Αμπέρτος στις υποδείξεις αυτές και πόσο σέβεται την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Στις 5-10-2007 η Ε΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων με το αριθ.. 5373 σήμα της προς το Αστυνομικό Τμήμα Μονεμβασίας, το οποίο κοινοποιήθηκε και στον κ. Αμπέρτο πληροφορεί ότι στη θέση “Λακκούδια” και μέσα σε υπό κήρυξη αρχαιολογικό χώρο, όπου έχουν εντοπιστεί σημαντικές και εκτεταμένες αρχαιότητες διαπιστώθηκαν: α) εκσκαφικές εργασίες σε ακίνητο φερόμενης ιδιοκτησίας Παναγιώτη Αμπέρτου, β) επιχωματώσεις σε γειτονική δασική έκταση και γ) πρόχειρες εγκαταστάσεις ποιμνιοστασίου. Έπειτα από τα παραπάνω η Αρχαιολογία διέταξε την άμεση διακοπή των χωματουργικών εργασιών, την απομάκρυνση των εγκαταστάσεων του ποιμνιοστασίου που είχαν γίνει χωρίς την έγκριση και επίβλεψη της υπηρεσίας, τον εντοπισμό και δίωξη των υπευθύνων. Τώρα ποίος έσκαβε και μέσα σε φερόμενη ιδιοκτησία Αμπέρτου, είναι πράγματι μεγάλος γρίφος.

Δέκα ημέρες αργότερα, στις 16-10-2007 με το αριθ. 5384 νέο σήμα της προς τους ίδιους αποδέκτες η Ε΄ ΕΠΚΑ πληροφορεί πώς έπειτα από νέα αυτοψία που πραγματοποίησε στις 15-10- 2007 στον υπό κήρυξη αρχαιολογικό χώρο στη θέση “Λακκούδια” διαπιστώθηκε ότι στον εν λόγω αρχαιολογικό χώρο πραγματοποιήθηκαν και νέες εκτεταμένες χωματουργικές εργασίες, οι οποίες χρονικά πρέπει να έλαβαν χώρα στο διάστημα από 5-10-2007 και πριν την 15-10 - 2007. Από αυτές προ κλήθηκαν σημαντικές βλάβες στο αρχαιολογικό στρώμα, καταχώθηκε η είσοδος του σπηλαίου και προκλήθηκε αισθητική βλάβη στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο Κατόπιν αυτών ζητήθηκε ο εντοπισμός και η δίωξη των υπευθύνων. Αλλά και στην δική μας υπόθεση του δρόμου στον ΚΟΥΝΟ, η Αρχαιολογία εξέδωσε σήμα διακοπής εργασιών στις 21-3-2008.

Παρόλα αυτά οι μπουλντόζες της ΑΜΠΕΡΤ ΜΑΛΒΑΖΙΑ γκρέμιζαν ασταμάτητα το βουνό και στις 26-3-2008 απέστειλα νέα αναφορά κοινοποιώντας την και στον κ. Εισαγγελέα Γυθείου, πληροφορώντας ότι οι διακοπείσες εργασίες δεν είχαν ποτέ διακοπεί. Οι εργασίες διεκόπησαν την επομένη 27-3-2008. Έτσι ο κ. Αμπέρτος σέβεται τις υποδείξεις των υπηρεσιών, έτσι σέβεται την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Εντύπωση προκαλεί η αναφορά της επιστολής του κ. Αμπέρτου ότι αναμένει την έγκριση και των αρχαιολογικών υπηρεσιών που όπως τον πληροφόρησαν δεν θα αργήσει προκειμένου να αποπερατώσει ως έχει δικαίωμα το έργο του. Η αναφορά αυτή θέτει μέγα ζήτημα στο οποίο θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις οι αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες. Πώς είναι δυνατόν ένας ιδιώτης να γνωρίζει τις αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων, πριν αυτές εκδοθούν; Ποίοι είναι αυτοί που εκ των προτέρων διαβεβαιώνουν τον κ. Αμπέρτο για το ποία θα είναι η απόφαση τους;

Κλείνοντας θέλω να τονίσω ότι βεβαίως ο τόπος χρειάζεται επενδύσεις, χρειάζεται υγιείς επιχειρήσεις και υγιείς επενδυτές. Όμως από επενδυτές που σέρνονται στις αίθουσες των δικαστηρίων και καταδικάζονται για καταπατήσεις δασικών εκτάσεων, από επιχειρηματίες που φουσκώνουν συμβόλαια σαν μπαλόνια και το 1,1 στρέμμα το κάνουν 79,12 στρέμματα, από επενδυτές που καταστρέφουν σπήλαια και αρχαιολογικούς χώρους γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις υποδείξεις των αρμοδίων υπηρεσιών, ο τόπος δεν έχει να κερδίσει τίποτα άλλο παρά μόνο περιπέτειες. Είναι χρέος μας να προστατέψουμε το τόπο που ζούμε από τέτοιου είδους επενδυτικά συμφέροντα. Και θα τον προστατέψουμε. Αδιαφορώντας για τους λεονταρισμούς και τις έμμεσες απειλές του κ. Αμπέρτου, που σε τελική ανάλυση δεν δείχνουν τίποτα άλλο από πανικό και ανησυχία.

Η νομιμότητα δεν έχει να ανησυχεί από οποιαδήποτε διερεύνηση.

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 263 - Ιούλιος 2008 )