Του Γιάννη Ψαρράκη

Μετά από το σπήλαιο του Χα, ας γνωρίσουμε ένα ακόμη σπήλαιο από τον ανεξάντλητο πλούτο του τόπου μας.

ΣΠΗΛΑΙΟ "ΒΑΛΟΣΠΗΛΙΑΣ"

Το σπήλαιο της “Βαλοσπηλιάς” βρίσκεται στο Δημοτικό Διαμέρισμα των Αγίων Αποστόλων, στον ορεινό όγκο του “Κούνου”.

Παρθένα, ανέγγιχτη Φύση, με άγρια ομορφιά, που η ΑΜΠΕΡΤ ΜΑΛΒΑΖΙΑ Α.Ε οραματίζεται να μετατρέψει σε "οικολογικό πάρκο ισορροπίας ανθρώπου - Φύσης - πράσινης ενέργειας".

Δηλαδή σε ένα ακόμη αιολικό πάρκο, ξεχνώντας ότι το σημερινό παγκόσμιο πρόβλημα είναι ότι άνθρωπος και Φύση δεν κατάφεραν να ισορροπήσουν, και αυτό υπαιτιότητι του ανθρώπου.

Η Φύση για εκατομμύρια χρόνια τα κατάφερνε και χωρίς τον άνθρωπο, και χωρίς την ενέργεια.

Αν από όλο αυτό το περιβαλλοντικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει ο πλανήτης, κάτι έμεινε στον απλό πολίτη, είναι η πίστη και η πεποίθηση ότι πλέον πρέπει να αφήσει απείραχτα τα τελευταία ελάχιστα κομμάτια παρθένας Φύσης που έχουν απομείνει, για να μπορέσει η Φύση να αντέξει ως σύστημα.

Οι κάμποι και οι θάλασσές μας κορέστηκαν πλέον από την ανθρωπογενή δραστηριότητα.

Ο κόλπος γέμισε καράβια, οι παραλίες μετατρέπονται σε δρόμους, ο κάμπος παραδομένος στη γεωργική εκμετάλλευση, δρόμοι, οικιστική δραστηριότητα, εργοτάξια, μάντρες, λατομεία, μεταλλικά κτίρια.

Αν κάτι ελάχιστο μας έμεινε από την παρθένα Φύση, αυτά είναι τα βουνά μας, που πρέπει να τα υπερασπιστούμε και να τα προστατεύσουμε.

Γιατί όταν τα χάσουμε και αυτά θα έχουμε χάσει εντελώς τη Φύση.

Το σπήλαιο της “Βαλοσπηλιάς” είναι ένα επιφανειακό σπήλαιο με βάθος λίγο

περισσότερο από 100 μέτρα και με κλίση κατωφερή.

Ο εξωτερικός θάλαμος του σπηλαίου και μέχρι όπου φθάνει ο φυσικός φωτισμός φέρει έντονα τα σημάδια της χρησιμοποίησής του από βοσκούς, ενώ τα τοιχώματά του είναι έντονα καπνισμένα από τη χρήση της φωτιάς.

Προχωρώντας στο εσωτερικό του το σπήλαιο διαμορφώνεται σε μία ενιαία τεράστια αίθουσα που σε εντυπωσιάζουν όχι μόνο οι διαστάσεις του βάθους και του πλάτους, αλλά κυρίως του ύψους.

Ωστόσο το πιο εντυπωσιακό που αποκαλύπτεται είναι η μανία των Ρίχτερ που έχουν αποκολλήσει από την οροφή τεράστια κομμάτια ογκόλιθων που είναι μεγαλύτεροι και από το μέγεθος ενός δωματίου, και πλέον τώρα έχουν μετατραπεί σε δάπεδο του σπηλαίου.

Η οροφή πάντως λόγω του μεγάλου πάχους μέχρι την επιφάνεια του εδάφους, έχει διατηρηθεί και δεν υπάρχει σε κάποιο σημείο ολική κατάρρευση.

Σίγουρα το μεγαλύτερο μέρος από το διάκοσμο του σπηλαίου έχει καταστραφεί, όμως αυτό που έχει απομείνει σε κάποια κομμάτια της οροφής, και στα πλαϊνά τοιχώματα του σπηλαίου, μαρτυρά ότι πριν την καταστροφή του αλλά και τώρα ακόμη, είναι ένα από τα πιο όμορφα σπήλαια της περιοχής.

Βεβαίως μέσα σε λίγες φωτογραφίες δεν είναι δυνατόν να αναδειχθεί η ομορφιά του σπηλαίου αυτού, και σίγουρα αδικείται από την παρουσίαση αυτή.

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 258 - Φεβρουάριος 2008 )