Του Γιάννη Ψαρράκη  ( Βιογραφικό & αρθρογραφία )  

Το τελευταίο διάστημα μπρος πίσω στις γιορτές, ήταν σημαντικό για την υπόθεση του εργοστασίου ηλεκτροπαγωγής στα Βάτικα.

Και τούτο γιατί το ζήτημα αναδείχτηκε πολιτικά, όπως κυρίως είναι ο χαρακτήρας του, με την κατάθεση ερωτήσεων στη Βουλή, αλλά και την απάντηση αυτών από τα αρμόδια Υπουργεία, αμέσως μετά τις γιορτές.

Οι απαντήσεις βέβαια κάθε άλλο παρά καθησυχαστικές είναι, αφού δεν παρέχεται καμία κυβερνητική δέσμευση ότι η κατασκευή αυτή δεν θα πραγματοποιηθεί.

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί πλέον ένα νέο δεδομένο, το οποίο δρομολογεί τις ενέργειές μας σε νέα κατεύθυνση.

Πλέον δεν ζητάμε, δεν παρακαλάμε να προστατευθεί το περιβάλλον μας, ο τόπος μας, το μέλλον μας.

Ως νοικοκύρηδες του τόπου μας τα υπερασπιζόμαστε και δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να τα θίξει.

Το ότι σύσσωμη η κοινωνία μας είναι αποφασισμένη να αντισταθεί και να μην επιτρέψει την εγκατάσταση της ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας στα Βιγκλάφια, είναι κάτι το οποίο είναι πλέον γνωστό σε όλους.

Ωστόσο νομίζω ότι κάτω από τη σκιά και τη φοβέρα του μπαμπούλα του εργοστασίου, μας διαφεύγουν άλλα ζητήματα εξίσου σημαντικά, τα οποία αφήνοντάς τα ανοιχτά δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να αφήνουμε ανοιχτές Κερκόπορτες για την άλωση του τόπου από τα βιομηχανικά συμφέροντα.

Είναι φανερό πλέον ότι όχι μόνο τα Βάτικα, αλλά η Λακωνία ευρύτερα έχει μπει στο στόχαστρο των “συμφερόντων” τα οποία επιδιώκουν την αλλαγή της πορείας του τόπου χωρίς να μας ρωτήσουν. Στην πράξη θα ακυρωθούν όλες οι επενδύσεις που έχει κάνει η πολιτεία αλλά και οι Λάκωνες πολίτες μέχρι σήμερα. Θα αλλάξει το περιβάλλον θα αλλάξουν οι αξίες του Νομού μας και των Βατίκων ιδιαίτερα, και από τη μία στιγμή στην άλλη θα βρεθούμε σε μία άλλη πραγματικότητα.

Τα αστικά κέντρα μας στέλνουν τους ρύπους τους, και εμείς θα τους στέλνουμε καθαρή ηλεκτρική ενέργεια.

Τούτο μαρτυριέται όχι μόνο από την επικείμενη εγκατάσταση του εργοστασίου στα Βιγκλάφια, αλλά και από τις εκατοντάδες αιτήσεις για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων, αλλά και την εγκατάσταση 960 MW αιολικής ενέργειας στις κορυφογραμμές του Πάρνωνα.

Άλλωστε οι μέχρι τώρα εμφανείς δραστηριότητες της ΤΕΡΝΑ αφορούν την εγκατάσταση ανεμομετρητών, γεγονός που μαρτυρεί το ενδιαφέρον της εταιρείας και σε αυτόν το ενεργειακό τομέα.

Από τον Οκτώβρη του 2007, και από την δραστηριότητα της Επιτροπής Αγώνα, αν κάτι αποκρυσταλλώθηκε σαν συμπέρασμα, είναι ότι ο τόπος αυτός έχει δρομολογηθεί σε μία πορεία ήπιας τουριστικής ανάπτυξης με την τοποθέτηση σημαντικών επενδυτικών κεφαλαίων στον οικονομικό κλάδο του τουρισμού.

Ο τόπος μας διαθέτει πανέμορφες παραλίες, συνδυάζει κάμπο - βουνό - και θάλασσα, έχει ένα μοναδικό απολιθωμένο δάσος, ένα μοναδικό επισκέψιμο σπήλαιο καθώς και ένα σπηλαιολογικό πλούτο με πάνω από 20 σπήλαια, και ανεκτίμητους αρχαιολογικούς θησαυρούς, τα οποία αναδεικνύει και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί.

Αποτελεί κοινή πεποίθηση πλέον ότι το κεφάλαιο τουρισμός για τον τόπο πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού και να αντιμετωπιστεί οτιδήποτε είναι απειλή για αυτό.

Αλλαγή προσανατολισμού του τόπου δεν σημαίνει μόνο εγκατάσταση του εργοστασίου στα “Ασπρούδια”.

Σημαίνει και εγκατάσταση ανεμογεννητριών στις Βατικιώτικες βουνοκορφές, καθώς και εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων στις πλαγιές και τους κάμπους.

Όλα αυτά δεν μπορούν να ενταχθούν στο επιδιωκόμενο τουριστικό προφίλ του τόπου, και αποτελούν απειλή για αυτό.

Και το σπουδαιότερο είναι ότι αν αυτά τοποθετηθούν, τότε έχουν ανοίξει διάπλατα του δρόμους στον επιχειρούμενο αναπροσανατολισμό του τόπου, για να ακολουθήσουν και τα επόμενα.

Και βέβαια το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος είναι υπέρ ή κατά της αιολικής ή ηλιακής ενέργειας, το ζήτημα είναι ότι η εκμετάλλευση αυτής της μορφής ενέργειας στην περιοχή θα βλάψει ανεπανόρθωτα το κεφάλαιο του τουρισμού, ή του τουριστικού προσανατολισμού, θα βλάψει ανεπανόρθωτα τον τόπο.

Συχνά προβάλλεται η άποψη ότι δεν μπορούμε να είμαστε αρνητικοί σε όλα.

Ότι κάτι πρέπει να δεχθούμε. Ότι πρέπει να αποτρέψουμε την εγκατάσταση του εργοστασίου, αλλά δεν μπορούμε να αποφύγουμε την εγκατάσταση λίγων ανεμογεννητριών.

Πρόκειται για ενδοτικές θέσεις και απόψεις που δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να διευκολύνουν τα σχέδια των ιδιοτελών συμφερόντων, θελημένα είτε αθέλητα.

Απλά γιατί δεν υπάρχουν λίγες ανεμογεννήτριες. Για να μεταφερθεί το παραγόμενο ρεύμα των αιολικών πάρκων χρειάζεται δίκτυο μεταφοράς υψηλής τάσης. Τα οποία δίκτυα μεταφοράς έχουν υψηλά κόστη κατασκευής και αυτονόητα προϋποθέτουν την εγκατάσταση μεγάλου αριθμού αιολικών πάρκων.

Θα έμοιαζε σα να λέγαμε ότι στέλνουμε ένα φορτηγό στη Αθήνα με δύο τελάρα τομάτες.

Μία άλλη επίσης άποψη που πονηρά προβάλλεται, είναι ότι ο τόπος μας δεν μπορεί να μην έχει τη συμμετοχή του, το μερίδιο στο τίμημα, στην ενεργειακή ανάπτυξη της χώρας.

Όμως ας μη μιλούν για τιμήματα. Κάθε τόπος έχει δώσει το δικό του τίμημα και με το δικό του τρόπο.

Και το τίμημα που έχει καταβάλλει ο τόπος μας στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, μαρτυριέται από ένα μακρύ κατάλογο απόντων που από τις μέρες των νηοπομπών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι ακόμη χθες, με τις ζωές τους έχτισαν το θαύμα της ελληνικής ναυτιλίας που την έφερε στην πρώτη παγκόσμια θέση.

Ας μη μιλούμε λοιπόν για “συμμετοχή”, και "τιμήματα".

Και ας προσέξουμε τους Δούρειους Ίππους, ας κλείσουμε τις κερκόπορτες, για να μην αλωθούμε χωρίς να το καταλάβουμε.

Και μη ξεχνάμε πώς προστατεύοντας τα Βάτικα από την υποβάθμιση, προστατεύουμε την Ελλάδα. Γιατί για την Ελλάδα ο Τουρισμός είναι η “βαριά μας βιομηχανία”

Αυτό σημαίνει πως ένα παραθεριστικό διαμάντι το αξιοποιείς σαν τέτοιο και δεν το μετατρέπεις σε υποβαθμισμένη περιοχή. Οι εταιρείες ενδιαφέρονται μόνο για τα δικά τους σχέδια, για τα δικά τους κέρδη, και αδιαφορούν για το νοικοκύρεμα της χώρας μας.

Βεβαίως η χώρα χρειάζεται ενεργειακή επάρκεια. Χρειάζεται βιομηχανία για τη σταθερότητα της οικονομίας της. Όμως αυτά να γίνονται εκεί που πρέπει.

Τα παραθεριστικά κοσμήματα πρέπει να διαφυλάσσονται ως κόρη οφθαλμού. Προχειρότητες και τσαπατσουλιές του «ΟΛΑ ΠΑΝΤΟΥ», μόνο καταστροφικές επιπτώσεις μπορούν να έχουν.

Περιμένουμε την πολιτική ηγεσία του τόπου να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 257 - Ιανουάριος 2008 )