Του Γιάννη Ψαρράκη  ( Βιογραφικό & αρθρογραφία )  

Βλέποντας τις φωτογραφίες ο αναγνώστης , το πρώτο πράγμα που θα σκεφθεί μάλλον θα είναι “Σπήλαιο Καστανιάς”. Και βέβαια οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται είναι από τις Καστανιές. Όχι όμως από το γνωστό μας και επισκέψιμο σπήλαιο του Αγίου Ανδρέα. Σάββατο 11 του Νοέμβρη μία πρόσκληση του φίλου και λάτρη της περιοχής Γιάννη Κοφινά για μία επίσκεψη σε δύο σπήλαια της περιοχής, ήταν ταυτόχρονα και πρόκληση που δεν ήθελε και πολλή σκέψη.

Μεσημέρι ήταν που το σκοτεινό στόμιο μας κατάπιε και όταν βγήκαμε ξεχασμένοι στη μαγεία που είναι θαμμένη βαθιά στα έγκατα της γης, οι Πλειάδες ήδη ήταν ψηλά στον ουρανό. Στα δύο σπήλαια που δεν άντεξαν τη μανία των Ρίχτερ, κατέρρευσε το μεγαλύτερο μέρος της οροφής τους και οι σταλακτίτες αγκαλιάστηκαν με τους σταλαγμίτες σε μία μακάβρια συνεύρεση θαμμένοι κάτω από τους τεράστιους ογκόλιθους και τα θραύσματα. Μόνο στα ακραία τμήματα των σπηλαίων που δεν κατάφερε να φθάσει το καταστροφικό ποτάμι της σκόνης και της πέτρας διασώθηκαν κάποια, που μέσα από στενές αλεπότρυπες μας οδηγούν σε απείραχτες αίθουσες, όπου τα σπήλαια αποκαλύπτουν τον πλούσιο τους διάκοσμο, που δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από τον διάκοσμο και την ομορφιά του γνωστού μας και επισκέψιμου σπηλαίου. Σταλακτίτες κατεβαίνουν από την οροφή του σπηλαίου, ενώ από το δάπεδο οι σταλαγμίτες ορθώνονται προκλητικά λες και ανταποκρίνονται σε αυτό το ερωτικό, θαρρείς, κάλεσμα. Πανέμορφες κουρτίνες σε απίθανα χρώματα και πρωτότυπες πτυχώσεις, στολίζουν τα τοιχώματά τους. Είκοσι δύο (22) σπήλαια έχουν καταγράψει μέχρι τώρα οι σπηλαιολόγοι στους ορεινούς όγκους που περιβάλλουν τον τόπο μας Ένα ολόκληρο σπηλαιολογικό πάρκο. Και πόσα δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμα;

Και όμως τούτον όλο τον σπηλαιολογικό και γεωλογικό πλούτο που φιλοξενείται στα βουνά μας, οι χαρτογιακάδες της κατ’ευφημισμόν αειφόρου ανάπτυξης θέλουν να καταστρέψουν, ισοπεδώνοντας τις βουνοκορφές και φυτεύοντας χαλύβδινα τέρατα. Πάνω σε τούτα τα βουνά που λατρεύτηκαν Θεοί και Νύμφες, που Κένταυροι και Ήρωες τα δρασκέλισαν με τη θεϊκή τους περπατησιά, τώρα υψώνονται ψηλές κεραίες ανεμομετρητών που προαναγγέλλουν τον ερχομό της ουράνιας φυλακής. Μα δεν λιμπίστηκαν μόνο τις βατικιώτικες βουνοκορφές οι επενδυταράδες της “αειφόρου ανάπτυξης”, τώρα τους γυάλισαν οι κάμποι και οι θάλασσες. Θέλουν λέει να φτιάξουν μεγάλο εργοστάσιο στα “Ασπρούδια”, να φτιάξουν και λιμάνι, και άλλοι να γεμίσουν τους κάμπους και τις πλαγιές με τεράστιους καθρέφτες.
Πού; Δίπλα από τα Βιγκλάφια και απέναντι από το Λαφονήσι.
Δίπλα σε έναν υγροβιότοπο που προστατεύεται από το ΝΑTURA 2000, που είναι ταυτόχρονα και αρχαιολογικός χώρος με πλήθος μυκηναϊκών και πρωτοελλαδικών τάφων.
Δίπλα στη βυθισμένη προϊστορική πολιτεία την ονομαζόμενη και Λακωνική Ατλαντίδα, δίπλα από το ανάγλυφο της αιγυπτιακής Σφίγγας, δίπλα από την μεγαλύτερη πυραμίδα του Ελλαδικού χώρου. Είκοσι δύο γνωστά σπήλαια, θρυλικός φάρος με το φανάρι του ο Καβομαλιάς, απολιθωμένο δάσος, αιγυπτιακή σφίγγα, πυραμίδα, διάσπαρτοι μυκηναϊκοί και πρωτοελλαδικοί τάφοι που καλύπτουν κάθε σπιθαμή της βατικιώτικης ιστορίας που μαρτυρούν ένα σπουδαίο παρελθόν που ακόμη δεν έχουμε ανακαλύψει, Δαντελωτές ακτές και χρυσαφένιες αμμουδιές που το καλοκαίρι ξαποσταίνει για λίγο ο ξεζουμισμένος οδοιπόρος, φουσκώνοντας το πορτοφόλι μας.

Ποιος βάλθηκε να ασελγήσει πάνω σε τόση ομορφιά; Και ποιος μπορεί να συναινέσει σε αυτή την ασέλγεια;

Συμπατριώτες ξεσηκωθείτε να προστατέψουμε τον τόπο μας.

( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 255 - Νοέμβριος 2007 )