Του Γιάννη Ψαρράκη ( Βιογραφικό & Γνωρίζοντας τη φύση των Βατίκων )  

Είναι ο πιο διαδεδομένος ασφόδελος. Ανήκει στην οικογένεια των Λειριοειδών (LILIACEAE) στην οποία ανήκουν το σκόρδο και το κρεμμύδι.
Πρόκειται για ένα πολυετές φυτό με κυλινδρικό βλαστό που είναι κούφιος και διακλαδώνεται στην κορυφή του.
Έχει φύλλα επιμήκη τριγωνικά, και αντίθετα από τους άλλους ασφοδέλους τα έχει συγκεντρωμένα στη βάση του βλαστού.
Ανθίζει αυτή την εποχή και τα άνθη του είναι με λευκά σέπαλα που έχουν κοκκινωπή νεύρωση στη μέση, και αναπτύσσονται σε επάκριους βότρεις.
Το συναντάμε συνήθως σε άγονες ακαλλιέργητες τοποθεσίες, συχνά σε μεγάλους πληθυσμούς.
Είναι φυτό που συνδέεται πολύ με την Ελληνική Μυθολογία. Στον άλλο κόσμο ο Άδης υποδέχεται τις ψυχές των πεθαμένων στον 'ασφοδελό λειμώνα'.
Ένα έρημο λιβάδι όπου φυτρώνουν σπερδούκλια που τα ωχρά λουλούδια τους συνθέτουν το ανάλογο περιβάλλον.
Σε ένα τέτοιο 'ασφόδελο λειμώνα' συναντήθηκαν οι ψυχές που είχαν πέσει στην Τροία. (Ομήρου Οδύσσεια).
Τα χειμωνιάτικα γυμνά κοτσάνια του τα σύγκριναν με τις στρατιές των ψυχών που περιφέρονταν στις όχθες του Αχέροντα.
Το φυτό έχει δυσάρεστη μυρωδιά, όμως η ρίζα του περιέχει άμυλο.
Οι αρχαίοι πίστευαν πως φυτεύοντας σπερδούκλια στα νεκροταφεία, προσέφεραν στους νεκρούς μία έστω φτωχή τροφή στην τελευταία τους κατοικία.
Είναι φυτό που δεν βοσκείται από τα ζώα, κι αυτό διευκολύνει την εξάπλωσή του σε βάρος της πρωταρχικής βλάστησης.

  
( Δημοσίευση Εφημερίδας ''ΤΑ ΒΑΤΙΚΑ'' φύλλο 259 - Ιανουάριος  2008 )